woensdag 16 september 2015

Verrassende ontmoetingen op Samos

Wild, of toch niet?
Wilde zwijnen zijn er niet op Samos. Maar daar staan ze dan toch echt, recht voor ons, bijna net zo geschrokken als wij zelf bij deze onverwachte ontmoeting. Op de een of andere manier zijn we ongemerkt in een omheind terreintje terecht gekomen, bij deze toch niet zo heel wilde zwijntjes, die waarschijnlijk gewoon van een boer zijn. Dat is de charme van wandelen op Samos. Al lopend kom je op de meest verrassende plaatsen. Impressie van een warme middag in en rond de Imvresos vallei.

Orthodox
We zijn aan het einde van deze ochtend gestart met een bezoekje aan het Megali Panagia klooster, net even buiten Koumaradei. Dit mag dan een minder toeristisch stuk van Samos zijn, de touringcars weten toch hun weg naar het mooie klooster uit 1586 te vinden. Het is een van de grootste kloosters op het eiland en niet zo lang geleden gerestaureerd, waardoor het van buiten oogt alsof het vorige week is open gegaan.
'Houd jij m'n klooster even vast?'
Maar wie naar binnen stapt, stapt terug in de tijd. Een devote rust heerst op het binnenplein en bijna aarzelend betreden we de kapel die het kloppend religieuze hart van het complex vormt. Wierook, mystieke duisternis bij schemerig kaarslicht en verschillende iconen geven het geheel een Grieks-orthodoxe sfeer die indruk maakt. Knipperend tegen het felle zonlicht stappen we weer naar buiten en gaan op pad voor onze bijna 13 km lange rondwandeling.

Onze Herman wil niet op de foto
Trage loper
We dalen de helling waarop het klooster staat af via een smal, kronkelig en overgroeid pad, blij met de lange broek die we aanhebben. Al snel stuiten we op een wel heel trage wandelaar, midden op het toch al smalle wandelpad. En hoewel de Testudo Hermanni ofwel Griekse landschildpad hier niet heel zeldzaam is, blijft het toch bijzonder als ze je pad kruisen. Enigszins geschrokken lijkt onze schildpad – die we ter plekke Herman dopen – zich terug te trekken in zijn (of haar?) schild zodra we het fototoestel te voorschijn halen. 

Powerfruit by Hera
Hera en de appel
In de klassieke verhalen word Samos genoemd als de plaats waar Zeus en Hera in het geheim een echtelijk verbond aangingen. De aanbidding van de oppergodin was op het eiland dan ook zeer sterk en groots. Zo werd in de oudheid op Samos een aan Hera gewijde tempel gebouwd, het Heraion. Hera was niet alleen de godin van het huwelijk en de vruchtbaarheid, als echtgenote van Zeus was zij oppermachtig, met bemoeienissen en invloeden op vele terreinen, van de handel tot de liefde.Een van de attributen waarmee ze vaak mee werd afgebeeld, is de granaatappel, als symbool voor vruchtbaarheid. Niet alleen als moeder van vijf kinderen was Hera hiervan de verpersoonlijking, zij was als oppergodin ook symbool van de vruchtbaarheid en voorspoed in bredere zin. Diezelfde granaatappels duiken nog verrassend vaak op als toeristisch souvenir, van keramiek tot borduurwerk, als ware het een zeer late nasleep van de Hera-verering en symbool van haar vruchtbare eiland.

Natuurlijke verfrissing
Naar de waterval
Het laatste stuk van onze route ziet er op de kaart niet uit als het gemakkelijkste. Volgens de kaart zou er vanaf onze zandweg een smal pad naar rechts gaan en afdalen tot aan de bodem van het dal, waar we de rivier moeten oversteken. Het oogt hier niet als een ANWB-wandelroute, met bordjes en markering, dus het is even zoeken geblazen voor we het juiste smalle, snel dalende pad te pakken hebben. We komen uit bij de rivier waar ons nog een onaangekondigde verrassing wacht. Hier blijkt zich een heuse waterval te bevinden, die met het nodige geklater zo’n drie meter naar beneden valt. Een prachtige plek, waar varens zich prima lijken thuis te voelen en waar naast en achter de waterval zich druipsteenformaties hebben gevormd. Prima plek voor een extra pauze.

Terug
Verfrist en verrast steken we de rivier over en dan begint de grote klim het dal uit. Ook aan de overkant is het even zoeken, maar via smalle paden bereiken we dan al snel een steenslagweg die naar boven lust en zo het dal uitklimt. Een krap uurtje doorzetten en dan bereiken we de asfaltweg waarover we vanochtend naar het klooster zijn gereden. Die (dalende!) weg volgen we een kilometer en we zijn terug bij ons startpunt. Moe, voldaan en met een nieuwe route voor onze wandelgids op zak!

Dit is wandeling 12 uit de gids Wandelen op Samos, een gids met 15 dagwandelingen op het Griekse eiland Samos. Kijk op www.wandelenopsamos.nl voor meer informatie. Daar vindt u ook de routebeschrijving van een andere wandeling uit deze gids.

Een foto-filmpje van Samos vindt u hier.

Dit artikel verscheen eerder dit jaar in een uitgebreidere versie in Griekenland Magazine.